Bir kokuda vanilya, kahve veya tatlıyı hatırlatan bir his duyduğumuzda aklımıza “gurme” tanımı gelebilir. Parfümeride Fransızca “gourmand” kelimesiyle de karşılaşırız. Bu anlatım, yenilebilir şeyleri çağrıştıran koku dünyasına işaret eder; parfümün yenilebilir olduğu ya da gerçek bir yiyeceğin birebir kopyası olduğu anlamına gelmez.
Bir tatlının kokusundan daha geniş
Gurme etki bazen belirgin bir vanilya sıcaklığıyla ortaya çıkar. Bazen daha kavruk veya hafif acımsı bir ayrıntı, tatlılığın yanında dikkat çeker. Dolayısıyla iki gurme yorumdan biri çok yumuşak ve kremsi, diğeri daha kuru ve koyu hissedilebilir.
Bu çeşitlilik, bir parfümde “vanilya var” bilgisinin neden tek başına yeterli olmadığını da açıklar. Vanilyanın yanındaki çiçeksi, odunsu veya kavruk çağrışımlar, kompozisyonun yönünü değiştirebilir. Aynı nota bazen ana tema, bazen bütünlüğü sağlayan daha sessiz bir ayrıntıdır.
Gülün yanında tatlılık
ROSELIN’in esin kaynağı Roses Vanille, gül ve vanilyayı aynı kompozisyonda buluşturan bir referanstır. Mancera bu parfümü çiçeksi gurme olarak tanımlar. Böyle bir birliktelikte merak uyandıran şey, çiçeğin tanıdık karakteriyle tatlı sıcaklığın nasıl bir denge kurduğudur.
VANPOW’un referansı Vanilla Powder ise aynı vanilya fikrinin farklı bir yorumuna açılır: pudramsı ve odunsu ayrıntılar, tatlılığı başka bir çerçeveye taşır. Bu karşılaştırmalar referans kokuların tarzlarıyla ilgilidir; iki MODE esansına aynı performans veya aynı formül atfetmez.
“Tatlı koku severim” dediğimizde
Bu cümlenin içinde aslında birkaç ayrı tercih bulunabilir. Daha çiçeksi bir tatlılık mı, kuru bir vanilya mı, kremsi bir yumuşaklık mı? Gurme dünyasını ilginç kılan, tanıdık bir çağrışımın etrafında bambaşka dengeler kurulabilmesidir. Sevdiğimiz ayrıntıyı tarif etmek, yalnızca “tatlı” kelimesinden daha fazla şey söyler.