Bazı kokular bir insanla özdeşleşir. O kişi odaya girmeden bile tanıdık bir iz, kim olduğunu düşündürebilir. “İmza koku” fikrinin çekici tarafı bu tanıdıklık duygusu. Ama bir kokuyla güçlü bir bağ kurmak, her gün aynı karakteri istemek anlamına gelmeyebilir.
Bir imza, birden fazla ruh hali
Giyim zevkimizde olduğu gibi koku zevkimizde de tekrar eden bir çizgi bulunabilir. Bir gün daha aydınlık ve sade, başka bir gün daha sıcak veya daha belirgin bir his hoşumuza gidebilir. Bunların hepsi aynı kişisel zevkin farklı tarafları olabilir.
Bu yüzden koku seçimini yalnızca “gündüzlük” ya da “gecelik” gibi kesin kutulara ayırmak bazen dar bir bakış bırakır. Aynı çiçeksi karakter farklı anlarda başka bir his verebilir. Odunsu bir yorum, kimi için günlük bir tanıdıklıkken başka biri için özel bir anın parçası olabilir.
Aynı nota, farklı bir anlatım
Gül bunun güzel bir örneği. Koleksiyonumuzdaki ROSELIN, Roses Vanille’den; KAFES ise Café Rose’dan esinlenir. Referans kokulardan biri gül ve vanilya birlikteliğini, diğeri gül ve kahve karşıtlığını öne çıkarır. Ortak bir çiçek fikri, iki ayrı atmosferin başlangıcı olabilir.
Buradan yola çıkınca kişisel bir koku koleksiyonu, birbirinden tamamen kopuk tercihlerden oluşmak zorunda değildir. Aynı notanın farklı yorumları arasında dolaşmak da kendi zevkini sürdürmenin bir yoludur.
Sevdiğimiz şey bazen bir ayrıntıdır
Bir kokuyu bütünüyle tarif edemesek de ona dönmemizin bir nedeni vardır: yumuşaklığı, açılışındaki canlılık, sonrasında kalan odunsu his ya da çağrıştırdığı bir an. Kişisel zevk, her zaman tek bir aileye veya tek bir isme sığmaz.
Bir imza kokunun olması da farklı karakterler arasında dolaşmak da aynı ölçüde kişisel. Kokunun bize eşlik etmesinin güzel tarafı, her gün aynı hikâyeyi anlatmak zorunda olmaması.